در آن با او شريك نبود . » او مىافزايد : « خداوند آيه‌اى در قرآن نازل نفرمود ، مگر اين‌كه على عليه السّلام سردستهء آن بود . » 5 - و از امام سجّاد عليه السّلام روايت مىكند كه « قرآن بر ما نازل شد و آيات كريمهء آن براى ماست . » « 1 » و ديگر روايات صحيح الاسنادى كه به ترتيب سوره‌ها نقل كرده و شمار آن به 1160 حديث مىرسد و آنها را از منابع معتبر شيعه و اهل سنت گردآورى نموده است . 6 - و به همين معنا - در بيانى گسترده‌تر - از امامان عليهم السّلام روايت شده كه « هرگاه شنيدى خداوند يكى از افراد اين امت را به خوبى ياد مىكند ، منظور ما هستيم و هرگاه شنيدى خداوند قومى از گذشتگان را به بدى ياد مىكند ، آنها دشمنان ما هستند . » « 2 » دليل اين سخن ، موضوع دوستى و دشمنى براى خداست و روايات فراوانى به اين مضمون رسيده كه « آيا دين جز حبّ و بغض فى الله است ؟ » « 3 » خداوند متعال مىفرمايد : « وَ اعْلَمُوا أَنَّ فِيكُمْ رَسُولَ اللَّهِ لَوْ يُطِيعُكُمْ فِي كَثِيرٍ مِنَ الْأَمْرِ

--> ( 1 ) . شواهد التنزيل ، صص 52 - 55 . ( 2 ) . تفسير عياشى ، ج 1 ، ص 13 ، شمارهء 3 . ( 3 ) . كافى ، ج 2 ، ص 124 ، باب « الحبّ فى اللّه و البغض فى اللّه » : امام صادق عليه السّلام مىفرمايد : « هركس براى خدا دوست بدارد و براى خدا دشمن بدارد و به خاطر خدا عطا كند ، از كسانى خواهد بود كه ايمانشان كامل شده است . » و مىگويد : « از محكمترين دستگيره‌هاى ايمان اين است كه براى خدا دوست بدارى و براى خدا دشمن بدارى و در راه خدا عطا كنى و در راه خدا منع كنى . » همچنين مىفرمايد : « كسى كه به خاطر دين دوست ندارد و به خاطر دين دشمنى نكند ، دين ندارد . » و پيامبر صلّى اللّه عليه و آله مىفرمايد : « تو با كسى هستى كه دوستش مىدارى » و در ج 8 ، ص 67 ، شمارهء 24 مىخوانيم كه امام سجاد عليه السّلام فرمود : « كسى از شما خدا را بيشتر دوست دارد كه بهتر عمل كند . » و در ص 14 در آخر نامهء امام صادق عليه السّلام به اصحابش مىخوانيم : « هركس خوشحال مىشود كه بداند خدا او را دوست دارد ، پس به اطاعت خدا عمل كند و از ما پيروى نمايد . »